ای رقیب اگر یار او شدی همچو من مهربان شو

آن که همچو جان میپرستمش آرزوی تو دارد
آن که بسنه ام دل به موی او دل به سوی تو دارد

ای رقیب اگر یار او شدی همچو من مهربان شو
ترک او مگو، در وفای او، یکدل و یکزبان شو

چو نشستی به خانه او، دگر از او بهانه مجو
به کنارش تو بمان، که گذشتم من از او

با آن افسونگر چون نوشی ساغر از من یاد آور

آن که در پی او چشم حسرت من خیره مانده به در، رفت و یار تو شد
آن که بر دل من مانده داغ غمش بیخبر ز دلم غمگسار تو شد

گر که بودم بسته مویش، بهره ز رویش نبردم و رفتم
هستی ام او بود و به دستت، هستی خود را سپردم و رفتم

ای رقیب اگر یار او شدی همچو من مهربان شو
ترک او مگو، در وفای او، یکدل و یکزبان شو